ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ και 2ο ΣΔΕ ΤΡΙΚΑΛΩΝ (Φυλακών) :
Εργαστήριο Τρισδιάστατης Σάρωσης και Εκτύπωσης (3D Scanning/Printing Workshop).
Κι αν οι εκπαιδευόμενοι του 2ου ΣΔΕ Τρικαλων δεν μπορούν να πανε στη Βιβλιοθήκη, έρχεται η Βιβλιοθήκη σε αυτούς. Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2023. Με απίστευτη χαρά υποδεχτήκαμε στο σχολείο μας τον εκπαιδευτή από τη Βιβλιοθήκη Καλαμπάκας, για την πρώτη συνάντηση της ομάδας των εκπαιδευομένων του 2ου ΣΔε Τρικάλων που θα συμμετάσχουν στο εργαστήρι τρισδιάστατης σάρωσης και εκτύπωσης.
Όσοι συμμετέχουν στο εργαστήριο , θα αποκτήσουν τις απαραίτητες βασικές γνώσεις ώστε:
- να αντιλαμβάνονται τις βασικές αρχές των Τρισδιάστατων Τεχνολογιών
- να χρησιμοποιούν εργαλεία (λογισμικό) για την Τρισδιάστατη Σχεδίαση και Σάρωση και
- να πραγματοποιούν τις αντίστοιχες σαρώσεις και εκτυπώσεις.
Επιπλέον, θα είναι σε θέση:
- να χειρίζονται τον εξοπλισμό της τρισδιάστατης εκτύπωσης και σάρωσης,
- να αναγνωρίζουν και να επιλύουν τυχόν απλά προβλήματα και,
- να μετα-επεξεργάζονται τα εκτυπωμένα αντικείμενα.
Στόχος του συγκεκριμένου προγράμματος είναι η εξοικείωση των
συμμετεχόντων με τις τρισδιάστατες τεχνολογίες ξεκινώντας από το στάδιο της σάρωσης έως και το στάδιο της εκτύπωσης των τρισδιάστατων αντικειμένων.
Τόσο οι εκπαιδευτικοί του ΣΔΕ και ιδίως ο καθηγητής Πληροφορικής Νίκος Σανίδας, όσο και η δεκαμελής ομάδα των εκπαιδευομένων, που πραγματικά ενθουσιάστηκε σήμερα, είμαστε γεμάτοι ανυπομονησία να ζήσουμε τη συνέχεια!
Ευχαριστούμε για άλλη μια φορά τη Βιβλιοθήκη Καλαμπάκας Βιβλιοθήκη Καλαμπάκας - Kalambaka Library για την άμεση ανταπόκριση στο αίτημα μας και την έμπρακτη στήριξη στο έργο μας.
2ο ΣΔΕ ΤΡΙΚΑΛΩΝ(ΦΥΛΑΚΩΝ):
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΜΕ ΤΟ ΝΙΚΟ ΜΑΝΤΖΙΟ
Για 2η χρονιά έχουμε τη χαρά της συνεργασίας με τον συγγραφέα, εκπαιδευτικο και φίλο πλέον, Νίκο Μάντζιο, ο οποίος εθελοντικά οργανώνει στο χώρο του σχολείο, εντός της Φυλακής, ενα εργαστήρι δημιουργικής γραφής ή αλλιώς εργαστήρι ανασκαφών πολύτιμων θαμμένων θησαυρών.
Δεν θα πώ κατι περισότερο. Παραθέτω μόνο ένα από τα κείμενα των κρατουμένων που γράφτηκε με λέξη αφόρμησης "ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ":
''ΑΠΟ ΤΟ Α ΩΣ ΤΟ Χ"
" Κάποτε στην αγορά του Ναγκασάκι μου άρεσε ένα μικρό περίτεχνο κασελάκι, που μόλις είδα, το αγόρασα. Δεν ήξερα ακριβώς την χρήση του. Ήταν φτιαγμένο από ξύλο κερασιάς. Στην πρόσοψη είχε ζωγραφιστούς δύο παράξενους δράκους που τα στόματά τους έβγαζαν φλογες, το σκεπασμά του ήταν σκαλιστό με μια παράσταση από θρησκευτική τελετή Τατοΐστών. Όλες οι ακμές είχαν επένδυση από ειδκό κράμα για αντοχή και κάλλος. Εσωτερικά ήταν καλυμμένο από ρυζοκάλαμο λευκό με παράσταση ενός βουκολικού τοπίου. Μια ακροποταμιά όπου κολυμπούσαν κύκνοι και ψάρια. Απέναντι ήταν μια πλαγιά με ανθισμένες κερασιές ενώ στο βάθος φαινόταν η κωνική χιονισμένη κορυφή του Φουτζι-Γιάμα. Μαζί με το κασελάκι μου έδωσαν ένα περίτεχνα ιδιόμορφο, μπρούτζινο και ιδιότροπο κλειδί που είχε την ιδιότητα, όταν το κλείδωνες να μην ανοίγει πλέον το καπάκι. Ήταν οστεοφυλάκιο που έβαζες μέσα δύο πορσελάνινους αμφορείς με την στάχτη των γονιών σου.
Αυτό εγώ το χρησιμοποίησα σαν αποθήκη μνήμης. Κάτω-κάτω έβαλα το μετάλλιο του παππού μου που είχε πάρει κατά τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο. Το καντήλι με την πλάκα και την κονκάρδα της Α΄ Δημοτικού. Μετά τα διάφορα αθλητικά μου βραβεία μαζί με ένα μασίφ παιχνιδάκι ενός τερματοφύλακα που ειχα βρει μέσα στο κουτί του ROL. Το πρώτο μου παιχνίδι! Ακολούθησαν φωτογραφίες από ωραίες στιγμές μαζί με καρτποστάλ από όλα τα λιμάνια της γης όπου είχα ταξιδέψει. Έβαλα μέσα ακόμη διάφορα μικροαντικείμενα που είχαν μεγάλη συναισθηματική αξία για εμένα. Σχεδόν γιόμισε αλλά δεν το κλείδωσα. Τελευταίο επάνω επάνω είναι το φυλακιστήριό μου.
Περιμένω όταν και εάν αποφυλακιστώ να βάλω το τελευταίο μου χαρτί που θα γράφει αποφυλακιστήριο. Θα το βάλω και αυτό μέσα επάνω-επάνω για να κλείσει ο κύκλος μιας ζωής τρικυμιώδους. Τότε θα πάρω ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ και θα τα κλειδώσω για να μην ανοίξει ποτέ. Έχω φτάσει από το Α έως το Χ. Βέβαια ο νους μου θα μπορεί να μπαίνει μέσα όσο και όποτε θέλει και να θυμάται τα καλά και τα λάθη μου. Ελπίζω όλα αυτά να τα σκεπάσει η στάχτη της τελευταίας μου επιθυμίας. Το κλειδί μου δίνει αυτή την δυνατότητα...''
ΝΙΚΟΣ Κ.
Φυλακές Τρικάλων, 15-1-2023
2ο ΣΔΕ ΤΡΙΚΑΛΩΝ: ΚΟΠΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ
Πάντα υπάρχουν τρόποι να κάνουμε τις ημέρες να μην είναι όλες ίδιες.
Μικρές ευχάριστες παρενθέσεις, ανάσες , ξέφωτα.
Συνηθισμένα έθιμα, όμως πολύ σημαντικά γιατί μας δίνουν ευκαιρία να μοιραστούμε ευχάριστες στιγμές και να ευχηθούμε ολόψυχα, ο ένας στον άλλο.
Για άλλη μια φορά ευχαριστούμε τη ΓΕΧΑ Τρικάλων για την προσφορα της βασιλόπιτας των εκπαιδευομένων και ιδιαιτέρως τον πρόεδρο της, κ. Μουσαφείρη Θεόφιλο που, μαζί με την Διευθύντρια των Φυλακών Τρικάλων κ Λύτσιου Μαρία, μας τίμησαν με την παρουσία τους.
« Ο ΞΕΝΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤOΥΓΕΝΝΩΝ»
Οι κρατούμενοι του 2ου ΣΔΕ Τρικάλων, με ένα θεατρικό έργο, και …«κόντρα ρόλο», μετέδωσαν με έντεχνο τρόπο την αγωνία τους. Το μήνυμα τους προς το κοινό για το μεγάλο ζήτημα του «μετά τη φυλακή» .
Η παράσταση έλαβε χώρα στον πολύχώρο εκδηλώσεων του Σωφρονιστικού Καταστήματος Τρικάλων, την Πέμπτη 22/12/2022, μπροστά σε πλήθος προσκεκλημένων.
«Ο ξένος των Χριστουγέννων» είναι ένα κλασικό ηθογραφικό διήγημα, του Στέφανου Δάφνη (1882- 1947), στο οποίο τα λαογραφικά στοιχεία αφθονούν γύρω από τη γιορτή των Χριστουγέννων και την παράδοση του οικογενειακού χριστουγεννιάτικου τραπεζιού, στο Ναύπλιοαλλοτινών εποχών , όπου η οικογένεια μαζεμένη στο σπίτι, με επικεφαλής τον παππού, απολαμβάνει το ιδιαίτερα πλούσιο και ωραίο γιορταστικό φαγοπότι. Κι ενώ , τηρώντας το πατροπαράδοτο έθιμο, δέχονται και προσφέρουν φιλοξενία σε κάποιον τρομαγμένο και ρακένδυτο ξένο, , όταν υποψιάζονται ότι είναι κάποιος κατάδικος , αλλάζουν συμπεριφορά. Παγώνουν, νιώθουν άσχημα και το δείχνουν με τη σιωπή τους. Ο ξένος φεύγει.
Αυτή τη χριστουγεννιάτική ιστορία διάλεξε να διασκευάσει και να δραματοποιήσει η θεατρική ομάδα του 2ου ΣΔΕ Τρικάλων. Με τη βοήθεια της συντονίστριας της ομάδας Μαρία Μουτσάκη Φιλόλογο και Αναπ. Διευθύντρια του ΣΔΕ, οι εκπαιδευόμενοι σε άσκηση δημιουργικής γραφής, προσέθεσαν κάποιους διαλόγους, άλλαξαν το χωροχρονικό πλαίσιο, αλλά και το τέλος της ιστορίας.
Στο σενάριο του 2ου ΣΔΕ Τρικάλων, η οικογένεια μαθαίνει με έναν επεισοδιακό τρόπο ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο, που μόλις έχει αποφυλακιστεί. Τότε ο καθένας αντιδρά ανάλογα με το χαρακτήρα του. ( «Άσε τον να φύγει πατέρα, ποιος ξέρει τι έχει κάνει»). Όλοι βιώνουν μέσα τους μία συναισθηματική πάλη, από την οποία, μετά από πολλές αμήχανες στιγμές, τους βγάζουν δύο καταλυτικοί παράγοντες. Η σοφία του παππού και η αφήγηση ενός παραμυθιού από έναν γιό. («Η ιστορία του μπαρμπα - Πανώφ, του τσαγκάρη» ). Συμβολικά η αλλαγή που λαμβάνει χώρα στις ψυχές των μελών της οικογένειας αποδίδεται με το τραγούδι «Την πόρτα ανοίγω το βράδυ», των Λειβαδίτη – Θεοδωράκη, που τραγουδάνε ζωντανά δύο από τις γυναίκες της οικογένειας, με τη συνοδεία κιθάρας.
Όλα έχουν αλλάξει τώρα. Όλοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο αποφυλακισμένος είναι ένας άνθρωπος που χρειάζεται πραγματικά και ουσιαστικά, περισσότερο από όλους, το καλωσόρισμα. Τον βάζουν να καθίσει μαζί τους και όλοι μαζί λυτρωμένοι τραγουδούν ένα χαρούμενο λαϊκό τραγούδι του Βασίλη Τσιτσάνη.
Ένας από τους γιους της οικογένειας, σηκώνει το ποτήρι και απευθύνεται σε όλους, κυρίως όμως στους προσκεκλημένους της γιορτής . Σε αυτούς τους «έξω»:
«Ο άνθρωπος αυτός, είναι η απόδειξη αν είμαστε καλοί στα αλήθεια και όχι μόνο στα εύκολα, στις μετάνοιες και τις νηστείες…»
Στη θεατρική παράσταση συμμετείχαν 14 Κρατούμενοι του Σωφρονιστικού Καταστήματος Τρικάλων (εκπαιδευόμενοι του ΣΔΕ οι περισσότεροι), Η Αναπ. Διευθύντρια Μουτσάκη Μαρία, η Εκπαιδευτικός Κοινωνικού Γραμματισμού Παλιούρα Αικατερίνη και ένας Σωφρονιστικός Υπάλληλος. Το τραγούδι του Τσιτσάνη συνόδευσε το μουσικό σχήμα ‘ΤΡΙΚΚΙ ΤΡΙΟ’ , ενώ το τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη που ερμήνευσαν οι δύο καθηγήτριες συνόδευσε με την κιθάρα του ο μουσικός Γιώργος Παπαδόπουλος.